மறுக்கப்படாத வாய்ப்புகள்!

நமது சமூகத்தில் யார்  யாருக்கெல்லாம் நீதி  மறுக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பது பற்றி பல  பட்டிமன்றங்கள் நடைபெற்று இருக்கின்றன. நீதி என்பது  அடிப்படை உரிமை சார்ந்த  விஷயம். அது பல காரணங்களுக்காக  மறுக்கப்பட்டாலும் அதையெல்லாம் தாண்டி  எப்படியோ முன்னுக்கு வந்து படித்து  முடித்த பிறகு வேலை தேடும் படலம் தொடங்கும். சமுதாயத்தின் பல முகங்கள் வெளிப்படும்  நேரம் இது. ஆச்சர்யமும்  அதிர்ச்சியும் கலந்த ஒரு  உணர்வை நமக்குப் பரிசளிக்கும்  தருணம்.

ஆங்கிலத்தில் ‘Recommendation’ என்று சொல்வோமே.. அந்தப் பரிந்துரை மட்டும் ‘பெரிய’ ஆட்களிடம் இருந்து கிடைத்து விட்டால் நாம் விரும்பும் பதவி நம்முடையது. துரதிருஷ்டவசமாக  அப்படிப்பட்ட வாய்ப்புகள் பெரும்பான்மையானவர்களுக்குக் கிட்டுவதில்லை. வேலையில்லாத்   திண்டாட்டத்தைப் பற்றி பல  கட்டுரைகளில் பலர்  பேசியாகிவிட்டது. எனவே  எனக்கு ஏற்பட்ட  அனுபவங்களை இங்கு  பகிர்ந்துகொண்டால் அது பல  விதைகளுக்கு விழிப்புணர்ச்சி  தரும் என்று தோன்றுகிறது. Physically Challenged ஆன எனக்கு  படித்து முடிக்கும் வரை அதில்  இருக்கும் சிக்கல்கள் புரியவில்லை. என் தாயின் தன்னம்பிக்கை  டானிக்குகளை குடித்தே வளர்ந்த நான் என்னை  மற்றவர்களிடம் இருந்து  வித்தியாசப்படுத்திப் பார்த்ததே இல்லை. எனக்கு  வாய்த்த நண்பர்களும் இதற்கு  மிக முக்கியக் காரணம். ஏன்  அங்கெல்லாம் என் உடல்நிலையால்   எனக்கு எந்த இடைஞ்சல்களும்  ஏற்படவில்லை என்பது எனக்கு  அப்போது புரியவில்லை. அதிலும் பள்ளியில் என்  திறமைகளுக்காக எனக்கு  இலவசக் கல்வி வழங்கப்பட்டது  நான்  செய்த பாக்கியம்.

புத்தகப் படிப்பு முடிந்து  நிஜ வாழ்க்கை  தொடங்கியபோது தான்  சோதனைகளும் தொடங்கியது. ஒவ்வொரு முறை  இன்டர்வியூவுக்காகச்  செல்லும்போதும் அங்கு பல  ரவுண்டுகள் நடத்துவார்கள். இன்று நமது கனவு  நிறைவேறிவிடும் என்ற  நம்பிக்கையில்  அவைகளிலெல்லாம் கலந்து கொள்வேன். என் நல்ல  நேரமோ அவர்களின் கெட்ட நேரமோ, அந்த தகுதிச் சுற்றுகளில் தேர்வும் ஆகி  விடுவேன். கடைசியில் தான் “HR Interview” எனப்படும் நேரடி  உரையாடல் சுற்று வரும். இண்டர்வியூ எடுக்க வந்திருக்கும்  கம்பெனியைச்  சேர்ந்தவரிடம் நாம் நேருக்கு நேர் பேசி நம்மை  அறிமுகப்படுத்திக்கொண்டு  நம்மைப் பற்றி அவர்கள் கேட்கும் கேள்விகளுக்கு  பதிலளிக்க வேண்டும். அதில்  அவர்கள் திருப்தி அடைந்தால்  உடனடியாக வேலை  கிடைத்துவிடும். உள்ளே  சென்றவுடன் மிகவும் கனிவாக அவர்கள் நடந்து  கொள்வதைப் பார்த்து “இந்த முறை உறுதி” என மனதுக்குள்  நினைத்துக்கொள்வேன். Resume எனப்படும் தன் விவர  குறிப்புகளை இன்முகத்துடன்  வாங்கிப் பார்ப்பார்கள். என்னைப் பற்றியும் குடும்பம் பற்றியும் விசாரிப்பார்கள். அஞ்சாமல் தைரியமாகப் பேசும் குணமுடைய நான்  சளைக்காமல் அனைத்துக்கும்  பதில் கூறிவிடுவேன். “எல்லாம்  ஓகே. எனக்கு உன்னுடைய  தைரியமும் தன்னம்பிக்கையும்  பிடித்திருக்கிறது. ஆனால்  உன்னை இந்த வேலையில்  சேர்த்துக்கொள்வது பற்றி எங்கள்  உயரதிகாரியிடம் கேட்க வேண்டும். அவரிடம் பேசிவிட்டு ஒரு 3 நாட்களுக்குள் நாங்களே  உனக்கு கால் செய்கிறோம்” -இந்த  வார்த்தைகளை முதன்முதலில்  கேட்கும்போது அவை எனக்குப்  புதிதாகவும் உண்மையாகவும் தோன்றின. இன்று இவை தான் எனக்கு  மிகவும் பழைய, பழகிய  வார்த்தைகள். கொடுக்கும்  வேலைகளை என்னால் சரியாக  செய்ய முடியும் என்று  எவ்வளவு எடுத்துரைத்தாலும்  அவர்கள் மனதுக்குள் ஏதோ ஒரு  பயம். பள்ளி கல்லூரியில் எல்லாம் எனக்கு எந்த வேறுபாடும்  காட்டப்பட்டதில்லயே, இப்போது மட்டும் என்? என என்னை  நானே பலமுறை  கேட்டிருக்கிறேன். பின்பு தான்  தெரிந்தது. அங்கெல்லாம்  பணத்தை நம்மிடம் இருந்து  வாங்கிக் கொள்ளும் நிலைமை  அவர்களுக்கு, இங்கு  அவர்களல்லவா நமக்குப் பணம்  கொடுக்க வேண்டும்! அதனால் தான் எதற்கு Risk எடுக்க வேண்டும் என்று  யோசிக்கிறார்கள். உயர் அதிகாரியிடம்  பேசிவிட்டு சொல்கிறேன் என  கூறிவிட்டுச் சென்ற ஒருவர் கூட  திரும்ப அழைத்ததே இல்லை. பொதுவாக திருமணத்துக்குத்  தான் இப்படி எல்லாம் ஆகும்  என்பார்கள். ஆனால் வேலை  விஷயத்திலயே இதை நான்  அதிகம் பார்த்துவிட்டேன். அதனால் திருமணத்தின் போது இந்த நிலை  வருகையில்  எனக்குப் பெரிய ஏமாற்றங்கள் இருக்காது. மாற்றுத் திறனாளிகள் அன்பாக  அரவணைக்கப்படுவது போல்  காட்டப்பட்டாலும் அன்பு வெறும்  வார்த்தைகளில் மட்டுமே உள்ளது என்பதற்கு நேரடி சாட்சி நான்.

இது இன்றைய நிலை தான். நாளை காலங்கள் மாறலாம் காட்சிகள் மாறலாம். வெளியில் அதிகம் தெரியாமல் இருந்த அவலத்துக்கு மேடையில் அரங்கேற்றம் செய்ய வேண்டும் என்ற என் ஆதங்கத்தின் விளைவு தான் இந்தப் பதிவு.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s